Τουριστικές Υποδομές 2 ταχυτήτων: Ξέρουμε τι Θέλουμε;

του Ευάγγελου Σωπασουδάκη*

 

2Παρατηρώντας τα τελευταία έτη τις διάφορες ξενοδοχειακές υποδομές ανά την ελληνική επικράτεια, διακρίνουμε ότι σε μερικές περιπτώσεις αυτές δεν αντιστοιχούν στα ποσοστά απορρόφησης των επιδοτήσεών τους. “Ετσι ίσως είμαστε πλέον “προ των θυρών” σε ένα νέο πρόβλημα: Τουριστικές υποδομές 2 ταχυτήτων!

Εξ’ αρχής, ο κύριος σκοπός των επιδοτήσεων είναι η προσέγγιση της μεγάλης μάζας ξενοδοχειακών μονάδων σε μια “νέου τύπου” παρεχόμενη υπηρεσία, με σταθεροποιημένη & απόλυτα ελεγχόμενη ολική ποιότητα. “Ετσι, μεγάλη μερίδα ξενοδοχειακών μονάδων ακολούθησε τον ορθό δρόμο εκμετάλλευσης των επιδοτήσεων αυτών, η οποία έγκειται είτε στην αναβάθμιση των υπαρχόντων εγκαταστάσεων (ανακαινίσεις, νέες πτέρυγες κλπ), είτε στην προσθήκη σύγχρονων ανέσεων (π.χ. αίθουσες σπα, θεματικά πάρκα, αθλητικές εγκαταστάσεις, γήπεδα κλπ), είτε ακόμη και στη βελτίωση του σέρβις προς τον πελάτη.

Όμως υπάρχει και η άλλη -δυστυχώς μεγάλη ακόμα- μερίδα ξενοδόχων, που βλέπουν τις επιδοτήσεις ως “άμεσο ευκαιριακό κέρδος”, χωρίς να διακρίνουν τη μεγάλη επενδυτική αξία τους. Αυτή η μερίδα επαγγελματιών δεν έχουν ακόμη ξεφύγει από τη λογική άλλων δεκαετιών, αυτή του “μαζικού τουρισμού” των κατώτερων εισοδημάτων, με αποτέλεσμα συχνά-πυκνά να γίνονται αποδέκτες άλλων συνεπειών, όπως π.χ. παράταση “νεκρών” περιόδων, εξαναγκασμός πολύ χαμηλών χρεώσεων, ή υποβιβασμένου επιπέδου πελατειακό κοινό, που φέρνει χαμηλούς τζίρους ή και ετήσιες ζημίες.

Όμως το μέσο επίπεδο των τουριστών που ως χώρα στοχεύουμε να έχουμε, δεν είναι αυτό το χαμηλό, αλλά το περισσότερο “απαιτητικό” επίπεδο, δηλαδή την ανώτερη μερίδα του μέσου Ευρωπαϊκού εισοδήματος. Αυτού του είδους οι τουρίστες-“πελάτες”, δεν πρόκειται ποτέ να συμβιβαστούν με κάτι λιγότερο απ’ ό,τι έχουν πληρώσει. Αυτό σημαίνει ότι οι υπηρεσίες που “τύποις” προσφέρει η κάθε ξενοδοχειακή μονάδα θα πρέπει να αντιστοιχεί απόλυτα και στην πραγματικότητα. 0 τουρίστας των τελευταίων ετών, γνωρίζει πλέον πώς να δώσει “μεγαλύτερη αξία στα χρήματά του”, και δεν πρόκειται να έλθει σε εμάς εφ’όσον μπορεί πολύ εύκολα με τα ίδια χρήματα να έχει τις ίδιες ή και ποιοτικότερες υπηρεσίες αλλού.

Και είναι πλέον πολύ εύκολο γι’ αυτόν να συγκρίνει και να βρει καλύτερες προτάσεις. Ας αναλογιστούμε για παράδειγμα τους λόγους που αυξάνονται κάθε έτος οι κρατήσεις μέσω internet, ή την εμφάνιση εναλλακτικών μορφών ποιοτικού τουρισμού (π.χ. αισθητικής/spa, γευσιγνωσίας, οινολογίας, κλπ), ή γιατί γίνεται ολοένα και δημοφιλέστερος ο συνεδριακός τουρισμός, ή ο θεματικός τουρισμός, ο αγροτουρισμός κλπ. Αυτό σημαίνει λοιπόν ότι ήδη έχει αρχίσει να ακούγεται το “καμπανάκι κινδύνου” για μεγάλη μερίδα ξενοδόχων, αυτή που μέχρι σήμερα δυστυχώς δεν έχει επενδύσει σωστά τις επιδοτήσεις που (αφειδώς σε μερικές περιπτώσεις) έχουν δοθεί.1

Το μεγάλο ερώτημα είναι ότι όσοι “κωφεύσουν” τελικώς στο κάλεσμα της νέας εποχής Θα υποσκελιστούν εκ των πραγμάτων από τους υπολοίπους, ή Θα συνεχίσουν να υποβιβάζουν τη συνολική εικόνα των ξενοδοχειακών μας υποδομών; Δυστυχώς μόνο ο χρόνος Θα απαντήσει στο ερώτημα αυτό. Εμείς ως κατασκευαστές/προμηθευτές ξενοδοχειακών εξοπλισμών μπορούμε μόνο να ελπίζουμε ότι τελικώς το σύνολο των ξενοδόχων δεν Θα αρκεστεί στην “κοντόφθαλμη” εκμετάλλευση των επιδοτήσεων, αλλά Θα προσανατολιστεί σωστά, δηλαδή Θα επενδύσει στην σταθερή ολική ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών που Θα προέρχεται από την έξυπνα σχεδιασμένη επενδυτική επιχειρησιακή πολιτική. Έτσι μόνο Θα αναβαθμιστεί η τουριστική μας βιομηχανία, από “μεγάλη” σε “βαριά”.

 


(*) Ευάγγελος Σωπασουδάκης: Γενικός Διευθυντής της Sanitec ABEE

 

(Σεπτέμβριος 2007)